Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008

Και μεις, που κάμαμε πετσί την καραβίσια βρώμα...



"Τρελός Μουσώνας ράγισε μεσονυχτίς τα ρέλια.
Στο χέρι σου χλωρό κλαρί, χαρτί κι ένα φτερό.
Τέσσεροι κάμανε καιροί τα ρούχα σου κουρέλια.
Να σε σκεπάσω θέλησα, γλιστράς και δε μπορώ..."

1 σχόλιο:

Lady Blue είπε...

Γιατί μπήγεις τα νύχια σου στη σάπια κουπαστή;
Είν' ένα φάδι αθώρητο και μου μποδάει τη βλέψη.
Γαλάζιο βλέπω μοναχά, γαλάζιο και σταχτί.

Υπέροχο δεν είναι?
Κι η φωτογραφία σου υπέροχη Ναταλάκι...